Warsztaty instrumentalne

Podczas warsztatów instrumentalnych Warsztatowicz ma możliwość dotykania, grania na przeróżnych instrumentach z całego świata ( jest ich około stu ) i od początku zachęcany jest do przełamywania lęku przed używaniem instrumentów ( ” boję się, że coś zepsuję ” ) przy jednoczesnym uświadomieniu, że instrumenty to nie zabawki i nie można ot tak sobie na nich “bębnić ” ). Mistrz prezentuje poszczególne instrumenty, odmawiając ich historię oraz budowę, prezentuje grę na każdym z instrumentów osobno, a potem w zespole.

Na warsztatach instrumentalnych Warsztatowicz ma styczność z następującymi instrumentami: fortepian akustyczny, elektroniczny, keybord, skrzypce, altowa, wiolonczela, kontrabas, saksofon sopranowy, altowa, tenorowy, oraz elektroniczny, gitara basowa, elektryczna, akustyczna, przeróżne instrumenty dęte drewniane z całego świata ( flety proste sopranowy, altowy, tenorowy, basowy, sopiłki,  oktawówki, piszczałki i inne), lira korbowa, perkusja, bębny, konga, bongosy, djemby, grzechotki, kołatki, dzwonki chromatyczne, metalofony,  ksylofony, misy tybetanskie, kije deszczowe oraz wiele innych tzw ” przeszkadzajek “.

Warsztaty instrumentalne uczą takich ważnych rzeczy w muzyce jak: współbrzmienie akustyczne, współpraca w zespole, w którym Warsztatowicze uczą się grać określone rytmy, zmieniać je i naśladować na określone sygnały. Uczą się skupienia, szacunku do siebie nawzajem poprzez świadome uczestnictwo i branie na swe ramiona odpowiedzialności za całość wykonania utworów ( nie mogą sobie przeszkadzać, wyśmiewać błędów, albo grać ” pod prąd ” ).

Na tego rodzaju warsztatach Warsztatowicz kształtuje w sobie samodyscyplinę i samozaparcie wynikająca z chęci i radości wspólnego muzykowania. Dowiaduje się, jak trudne jest opanowanie choćby w najmniejszym, podstawowym stopniu umiejętności grania na jakimkolwiek instrumencie

Zajęcia na warsztatach instrumentalnych doskonale regulują współpracę półkul mózgowych ( są na to  przygotowane starannie dobrane ćwiczenia ) człowieka, a także wzmacniają poczucie rytmu i synchronizują rytmy biologiczne wszystkich uczestników. Wzbudzają radość i chęć zabawy, rozluźniają mięśnie całego ciała i są naturalnym regulatorem pozbywania się stresów.

Celem technik studyjnych jest wprowadzenie uczestników do świata profesjonalnej realizacji nagrań dźwiękowych.

W trakcie warsztatów uczestnicy poznają podstawowe zasady powstawania dźwięku. Dokonują analizy poszczególnych instrumentów poczynając od pradawnych piszczałek, didgeridgo i fletów, a kończąc na saksofonach, skrzypcach, instrumentach klawiszowych analogowych, klawiszowych cyfrowych i wirtualnych.

Następnym etapem jest przedstawienie urządzeń rejestrujących, takich jak:

mikrofony pojemnościowe i dynamiczne, kamery pogłosowe, różne rodzaje kabli, przejściówki i wiele innych, wraz z informacją na temat ich właściwego użytkowania.

Po zapoznaniu uczestników z podstawowymi informacjami warsztaty skupiają się na praktycznym zastosowaniu nabytej wiedzy. Na tym etapie uczestnicy tworząc własne kompozycje lub współtworząc kompozycje wcześniej przygotowane rozpoczynają w asyscie prowadzącego nagranie (tzw. sesje). Każdy uczestnik ma możliwość doświadczenia na czym polega trudność pracy z mikrofonem, a także w jaki sposób śpiewać czy grać z całym zespołem w studio lub do tzw. clicka. Poza tym, wszyscy poznają podstawy obsługi i zasady działania profesjonalnych programów do obróbki i rejestracji dźwięku, takich jak Pro tools oraz bardziej dostępny dla amatorów Ableton. Warsztaty zmierzają do tego, by uczestnicy samodzielnie nagrali własną kompozycję lub przygotowali przestrzeń dźwiękową pod różne wydarzenia artystyczne, na przykład Wielkie Przedstawienie. Poza nagrywaniem własnego głosu oraz głosu innych ludzi, uczestnicy nagrywają instrumenty żywe i elektroniczne, a także różnego rodzaju odgłosy otaczającego ich świata. W trakcie warsztatów uczestnicy zdobywają bardzo praktyczną wiedzę, która przydatna jest nie tylko w studio nagrań, ale również w życiu codziennym. 

Warsztatowicze nabierają świadomości tego czym jest słuch, jak funkcjonuje, w jaki sposób odbieramy różne częstotliwości i od czego one zależą. Poznają też odpowiedź na pytanie dlaczego dźwięki o niskich częstotliwościach słyszymy mimo pozamykanych drzwi i okien, a także uczą się w jaki sposób szanować swój słuch by służył im jak najdłużej. Co więcej, warsztatowicz przełamuje barierę strachu przed publicznym wystąpieniem, poznając swój głos, który zawsze wydaje się nam być “nie naszym”.

Uczy się też koncentracji, współpracy z innymi, umiejętności improwizacji oraz ciągłego poszukiwania nowych rozwiązań.

Nabiera pewności siebie i świadomości jak trudnym, a zarazem jakże ciekawym wyzwaniem potrafi być, z punktu widzenia laika, nagranie czegoś równie oczywistego jak własny głos.

Paweł Steczkowski - CV